به گزارش نبض بازار- دادههای تجمیعی از صنایع دفاعی و واحدهای مهندسی حکایت از آن دارد که این بازه زمانی، به جای رکود، شاهد یکی از پرفشارترین برنامههای ارتقای کیفیت و کمیت در بخشهای پهپادی، موشکی و پدافندی بوده است.
ارتقای تراز پهپادی و موشکی؛ تمرکز بر دقت و پنهانکاری
در بخش صنایع دفاعی موفق شدهاند با بهرهگیری از ظرفیت کامل خطوط تولید، نرخ جایگزینی و انباشت ذخایر را به سطحی فراتر از الگوهای پیشین برسانند. برآوردهای آماری نشاندهنده رشد ۳۵ درصدی در ذخایر پهپادهای تهاجمی است که حجم کل این داراییها را به بیش از ۴،۵۰۰ فروند در لایههای مختلف رسانده است. تغییر بنیادین در این حوزه، گذار از فناوریهای کلاسیک به سمت استفاده از موتورهای توربوجت و بدنههای کامپوزیتی با سطح مقطع راداری بسیار پایین است که ضریب نفوذ این پرتابهها را در محیطهای آلوده به جنگ الکترونیک به شدت افزایش میدهد.
در لایه موشکی، تمرکز بر بهروزرسانی سامانههای هدایت ۷۰۰ فروند موشک بالستیک بوده است. تجهیز این پرتابهها به کلاهکهای مانورپذیر (MaRV)) آنها را در فاز نهایی و هنگام ورود به جو تا ۴۰ درصد بهبود بخشیده است. این ارتقای فنی، عملاً کارایی لایههای پدافندی ائتلاف را با چالشی جدی مواجه کرده و ضریب اصابت را در نبردهای احتمالی آینده تضمین میکند.
مهندسی زیرساخت و پدافند غیرعامل؛ توسعه سکوهای شلیک متوالی
دوره ثبات به یگانهای مهندسی این فرصت را داد تا تجهیز ۱۲ مجتمع زیرزمینی جدید را در مناطق سوقجیشی به پایان برسانند. این مراکز که با استانداردهای نوین پدافند غیرعامل ساخته شدهاند، فراتر از انبارهای ذخیرهسازی، به عنوان «سکوهای شلیک متوالی» طراحی شدهاند که سرعت واکنش و تداوم آتش را در سناریوهای نبرد سنگین ارتقا میدهند. بهرهگیری از بتنهای فوقمستحکم، پایداری این مراکز را در برابر نسلهای جدید تسلیحات سنگرشکن تضمین کرده و شبکه فرماندهی و کنترل (C۲) را با اتکا به فیبر نوری امن، به ضریب پایداری ۹۸ درصد رسانده است.
گسترش شبکه راداری و پدافند هوایی
در حوزه دفاع هوایی، استقرار ۱۸ ایستگاه راداری جدید از نوع «ماوراء افق» (OTH)، اشراف اطلاعاتی را در حوزههای خلیج فارس، دریای عمان و شمال اقیانوس هند با ۶۰ درصد گسترش روبهرو کرده است. اتصال این رادارها به نسخه ارتقا یافته سامانه باور ۳۷۳، پوشش پدافندی را در برابر پرندههای نسل پنجم با سطح مقطع راداری بسیار پایین تقویت کرده است.
پیوستگی صنعتی میان بخشهای متالورژی و پتروشیمی با صنایع نظامی، منجر به بومیسازی کامل زنجیره تأمین مواد پیشرفته شده است. این خودکفایی، علاوه بر کاهش هزینههای تولید به دلیل مقیاس بالا، وابستگی به منابع خارجی را به حداقل رسانده و تابآوری اقتصادی را در فرآیند بازسازی استراتژیک افزایش داده است. خروجی این دوره، دستیابی به یک موازنه نوین در قدرت سخت است که پاسخی متفاوت، دقیق و پرحجم را در برابر هرگونه محاسبه اشتباه تضمین میکند.
دیدگاهتان را بنویسید