به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم, در پایان چهل روز نبرد سنگین با جبهه استکبار به سرکردگی آمریکا و رژیم صهیونیستی، در حالی که دود آتش از برخی واحدهای تولیدی به آسمان برخاسته و معیشت کارگران با تکانههای شدید جنگی روبرو شده است، حماسهای متفاوت در عمق کارخانهها و کارگاههای کشور رقم خورد. کارگران و کارفرمایانی که دوشادوش هم، اجازه ندادند چرخ تولید تحت فشار بمباران و تحریم متوقف شود، اکنون چشمانتظار تحقق وعدههای حمایتی برای جبران زخمهای معیشتی خود هستند.
در روزهایی که دشمن زیرساختهای حیاتی ایران را هدف قرار داده بود، «خط تولید» به خط مقدم نبرد تبدیل شد.
کارگرانی که لحظه هولناک اصابت را تجربه کردند، اما پس از یک پناهگیری کوتاه، با فروکش کردن غبار انفجار، دوباره به پشت دستگاههای خود بازگشتند. آنها ثابت کردند که بازگشت به کار، خود بزرگترین سیلی به صورت دشمن است.
سنگر دوگانه: در محور «از سنگر کارخانه تا سنگر دفاع»، شاهد مجاهدت کارگرانی بودیم که شیفتهای روز را به تولید اقلام حیاتی گذرانده و شبها در کنار رزمندگان، مسئولیتهای پشتیبانی و دفاعی را بر عهده گرفتند.
بانوان مقاوم: بخش ویژهای از این مقاومت متعلق به بانوان شاغل در مشاغل خانگی و کارگاههای کوچک بود؛ زنانی که با دهان روزه و در میانهی التهابات اجتماعی و حضور در راهپیماییهای ضدصهیونیستی، چرخ تولیدات محلی را زنده نگه داشتند.
گرهگشایی کارفرمایی؛ مسئولیتپذیری در آتش
جنگ رمضان، آزمونی بزرگ برای اخلاق در اقتصاد بود. در حالی که بسیاری از صنایع دچار تخریب فیزیکی شدند، روایتهای ماندگاری از همدلی میان کارگر و کارفرما ثبت شد.
حقوقی که قطع نشد: بسیاری از کارفرمایان در محور «تصمیم سخت»، با وجود توقف موقت فعالیت به دلیل آسیبهای ساختاری، تعهد دادند که حقوق کارگران را به طور کامل پرداخت کنند. آنها معتقد بودند «کارخانه سوخت، اما سرمایه اصلی که کارگر است باید بماند».
مواسات و همدلی: شبکهسازی میان کارفرمایان برای تأمین مواد اولیه و توزیع بستههای معیشتی میان خانوادههای آسیبدیده، نشان داد که مسئولیت اجتماعی در ایران، فراتر از پروتکلهای اداری و در پیوند با ریشههای ایمانی است.
آثار جنگ بر معیشت و قدرت خرید
وجود این ایستادگی، نمیتوان کتمان کرد که جنگ ۴۰روزه آسیبهای جدی به قدرت خرید جامعه کارگری وارد کرده است. تخریب برخی واحدهای پتروشیمی و فولاد، اختلال در زنجیره تأمین و تورم ناشی از فضای جنگی، معیشت کارگران را در پایان فروردین ماه با چالشی جدی روبرو کرده است. کارگرانی که پای ایران ایستادهاند، اکنون با بحران نقدینگی و بلاتکلیفی حقوقی در «سایر سطوح مزدی» مواجه هستند.
از وعده تا عمل؛ مطالبات روی میز دولت و مجلس
در پی نشستهای اخیر وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با کمیسیون اجتماعی مجلس، بستهای از وعدههای حمایتی برای عبور از این بحران مطرح شده است که اجرای سریع آنها فوریت ملی دارد:
۱. ابلاغ فوری مصوبه مزد: کارگران خواستار تعیین تکلیف نهایی دستمزد متناسب با واقعیتهای اقتصادی پس از جنگ هستند.
۲. حمایت ویژه از بیمه بیکاری: اختصاص بودجه اضطراری برای کارگرانی که واحدهای تولیدیشان در اثر حملات آسیب دیده و تا زمان بازسازی بیکار شدهاند.
۳. ترمیم معیشت و سبد کالا: توزیع بستههای حمایتی و ترمیم قدرت خرید کارگران از طریق یارانههای مستقیم کالایی برای جبران تورم دوران جنگ.
۴. بازسازی سریع زیرساختها: دولت موظف شده است با اولویتدهی به صنایع استراتژیک، زمینه بازگشت سریع مجاهدان اقتصادی به محل کار خود را فراهم کند.
به گزارش تسنیم, کارگر ایرانی در جنگ ۴۰روزه نشان داد که «تولید» نه یک فعالیت صرفاً اقتصادی، بلکه ناموس ملی و سنگر مقاومت است. امروز که گرد و غبار نبرد فرو نشسته، نوبت مسئولان است تا با ابلاغ مصوبات گرهگشا و حمایتهای واقعی، ثابت کنند که قدردان این ایستادگی بینظیر هستند. سنگر تولید نباید به دلیل مشکلات معیشتی سست شود.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید