به گزارش اقتصادآنلاین، در روزهایی که خبر کشتهشدن سه نظامی آمریکایی در حمله موشکی و پهپادی ایران به پایگاه «موفقالسلطی» اردن بازتاب گستردهای در رسانههای آمریکا داشته، انتشار پستی احساسی درباره انتقال جسد یکی از این نظامیان در فضای مجازی، با واکنش کاربران ایرانی همراه شده است؛ واکنشهایی که در بسیاری از موارد، به مدرسه «شجره طیبه» میناب گره خورده است.
ایزابلا گونزالس، سرباز وظیفه ۱۹ساله ارتش آمریکا و اهل کارولتون تگزاس روز ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ در جریان حمله ایران به پایگاه هوایی Muwaffaq Salti در اردن کشته شده است. پنتاگون اعلام کرده او در یگان پدافند هوایی خدمت میکرد. در همین حمله، ستوان دوم تایلر جیمز فیهان ۲۵ساله و گروهبان آنجل اس. رامپرساد ۲۸ساله نیز جان باختند. طبق اعلام سنتکام، وضعیت رامپرساد که پیشتر «مفقودالاثر» اعلام شده بود، بعدا به «کشتهشده» تغییر یافت.
پست احساسی درباره ایزابلا گونزالس
پستی که درباره ایزابلا گونزالس در اینستاگرام منتشر شده، با لحنی کاملا احساسی و سوگوارانه تنظیم شده است. تیتر اصلی این تصویر «به افتخار سرباز وظیفه، ایزابلا گونزالس» منتشر شده و در زیر نام او نیز این عبارت آمده است: «۱۹ ساله. افتخار تگزاس. قهرمان آمریکایی.» جمله پایانی تصویر هم تأکید میکند: «فداکاری شما هرگز فراموش نخواهد شد.»
در کپشن اینستاگرامی این پست نیز آمده است: «او آخرین حد وفاداری و جانفشانی خود را نثار کرد و ما هرگز فداکاری او را فراموش نخواهیم کرد. فکر و دعای ما همراه خانواده او و سایر همرزمانش است. روحش در آرامش باد. ایزابلا گونزالس تنها ۱۹ سال داشت و بهتازگی به ارتش پیوسته بود.»
واکنش کاربران ایرانی در بخش نظرات
با این حال، واکنش کاربران ایرانی در زیر همین پست، مسیر متفاوتی را نشان میدهد. بررسی کامنتها حاکی از آن است که بسیاری از کاربران، بار دیگر نام میناب و یاد دانشآموزان جانباخته را پیش کشیدهاند.
در این میان، نظرات کاربران ایرانی بیشتر متوجه یادآوری رنج کودکان و قربانیان کشورمان است؛ موضوعی که نشان میدهد بخشی از افکار عمومی، این خبر را نه بهصورت منفرد، بلکه در پیوند با دیگر تصاویر و زخمهای انسانی این روزها میبیند.
این واکنشها در شرایطی مطرح شده که همزمان با بازتاب این خبر، امروز چهارشنبه ۳۱ تیر نیز آیین مربوط به شهدای مدرسه میناب برگزار شد. پیکرهای مطهر و قطعات تفحصشدهای که طی هفتههای اخیر در جریان کاوشهای میدانی در مدرسه میناب و محدوده پیرامونی آن کشف شده بود، پس از طی مراحل تخصصی و انجام آزمایشهای دیانای (DNA)، شناسایی و تفکیک شد. این قطعات، در مجاورت مزار هر شهید به خاک سپرده شد.
میناب در برابر روایت رسمی سوگواری
تکرار نام میناب در بخش نظرات این پست، برای بسیاری از کاربران معنایی فراتر از یک واکنش لحظهای دارد. آنها با اشاره به خانوادههای داغدار و دانشآموزانی که در این حادثه جان باختند، تلاش کردهاند نوعی موازنه در روایت شکل دهند؛ موازنهای که از نگاه آنان در بازتاب جهانی رنج انسانها کمتر دیده میشود.
در واقع، بخش مهمی از این کامنتها حامل این پیام است که اگر رسانهها برای مرگ یک سرباز ۱۹ساله پروندهای انسانی و احساسی میسازند، رنج کودکان و غیرنظامیان نیز باید با همان حساسیت دیده شود. از این منظر، واکنش کاربران بیشتر ناظر بر انتقاد از نابرابری در بازنمایی درد و فقدان است.
شبکههای اجتماعی در چنین موقعیتهایی فقط محل ابراز احساسات نیستند، بلکه به صحنه بازنویسی روایتها تبدیل میشوند. کاربران ایرانی نیز در این بستر کوشیدهاند نام و خاطره قربانیان خود را به متنی وارد کنند که در ابتدا صرفا برای سوگواری یک سرباز آمریکایی طراحی شده بود.
آنچه در بخش نظرات این پست دیده میشود، بیش از هر چیز نشان میدهد که بخشی از افکار عمومی ایران میخواهد در روایتهای جهانی، درد و سوگ خود را نیز به رسمیت شناختهشده ببیند.
دیدگاهتان را بنویسید