به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم,با عبور مقتدرانه از بحرانهای نظامی اخیر و تثبیت اقتدار ملی، اقتصاد ایران اکنون در آستانه یک فصل نوین و امیدبخش به نام «بازسازی شکوه تولید» قرار گرفته است. هرچند نگاه سنتی، بازسازی را در نوسازی ابنیه و زیرساختها خلاصه میکند، اما رویکرد تازه و هوشمندانه کشور، بر احیای «سرمایههای انسانی» و تقویت «امنیت شغلی» در بخشهای مولد متمرکز شده است.
اگرچه جنگ تحمیلی سوم خساراتی را به برخی ظرفیتهای صنعتی وارد کرد و به طور موقت چرخ تولید را در برخی واحدها کُند و منجر به تعدیل ناخواسته بخشی از نیروی کار شد، اما همین چالش، اکنون به فرصتی طلایی برای نوسازی تکنولوژیک و بازگشت پرقدرتتر به بازار تبدیل شده است.
امروز مهار آثار بیکاری و بازگشت کارگران به خطوط تولید، نه یک بنبست، بلکه به عنوان «موتور پیشران استراتژی اقتصادی دولت» شناخته میشود. با تکیه بر اراده ملی و گشایشهای پساجنگ، برنامهریزیهای فوری آغاز شده تا با احیای واحدهای آسیبدیده، نه تنها کارگران تعدیلشده با افتخار به محل کار خود بازگردند، بلکه با ایجاد بسترهای جدید، شاهد شکوفایی بیسابقه در بازار کار و جهش تولید ملی باشیم. این مسیر، نویدبخش فردایی است که در آن امنیت شغلی کارگر، پایدارتر از هر زمان دیگری، تضمینکننده رفاه خانوادههای ایرانی خواهد بود.
بحران تعدیل نیرو؛ میراث ناخواسته خسارات جنگی
در ماههای اخیر، آسیب به واحدهای صنعتی و تولیدی، برخی کارفرمایان را با مشکلات مالی و عملیاتی مواجه کرده است. نتیجه مستقیم این فشارها، خروج اجباری بخشی از نیروی کار ماهر و نیمهماهر از چرخه تولید بود. این بیکاری تحمیلی، فراتر از یک آمار اقتصادی، به معنای لرزان شدن پایه معیشت هزاران خانوار است که پیش از این نیز زیر فشار تورم قرار داشتند.
تغییر پارادایم بازسازی: اشتغال در صدر
تحلیلگران و سیاستگذاران حوزه بودجه معتقدند که در دوران فعلی، هرگونه بودجه بازسازی باید با پیوست «حفظ اشتغال» تخصیص یابد. بازسازی هوشمندانه یعنی اولویت دادن به آن دسته از واحدهای تولیدی که با هزینهای کمتر، بیشترین تعداد نیروی کار را به خطوط تولید بازمیگردانند. در واقع، احیای یک کارخانه آسیبدیده، پیش از آنکه نوسازی یک ساختمان باشد، ترمیم یک پیوند اجتماعی و معیشتی است.
گشایشهای سیاسی و فرصتهای اقتصادی
پیروزی در عرصههای بینالمللی و تثبیت اقتدار کشور، فضایی را برای گشایشهای بزرگ در تصمیمگیریهای اقتصادی فراهم کرده است. کاهش ریسکهای سیاسی، اکنون این فرصت را به دولت و مجلس میدهد تا با تمرکز بر منابع داخلی و ثبات ایجاد شده، چالش اشتغال را مدیریت کنند. اما این گشایشها تنها زمانی در زندگی روزمره مردم احساس خواهد شد که «پایداری شغلی» به بازار کار بازگردد.
ضرورت حمایتهای حمایتی و قانونی
برای مقابله با موج بیکاری ناشی از جنگ، نیاز به یک بسته حمایتی چندجانبه احساس میشود:
– تسهیلات بازگشت به کار: ارائه مشوق به واحدهایی که کارگران تعدیلشده خود را دوباره جذب میکنند.
– بیمه معیشتی پساجنگ: پوشش حمایتی برای کارگرانی که واحدهای تولیدی آنها تا زمان بازسازی کامل، امکان فعالیت ندارند.
مجید دوستعلی، نماینده مردم کرمان و راور در مجلس، به تشریح اولویتهای اقتصادی کشور در دوران حساس فعلی و پساجنگ پرداخت.
وی با اشاره به اینکه پیروزی در نبرد با آمریکا و رژیم صهیونی میتواند گشایشهای بزرگی در معیشت مردم ایجاد کند، تأکید کرد که در حال حاضر هیچ موضوعی حیاتیتر از «سفره و شغل» مردم نیست.
بحران تعدیل نیرو در واحدهای آسیبدیده
یکی از جدیترین پیامدهای جنگ اخیر، خسارات وارد شده به زیرساختهای تولیدی و صنعتی بوده است. این آسیبها تنها به ابنیه و تجهیزات محدود نمانده، بلکه مستقیماً بدنه کارگری کشور را هدف قرار داده است. در بسیاری از نقاط، تخریب واحدهای تولیدی منجر به توقف خطوط فعالیت و در نتیجه «تعدیل اجباری نیرو» شده است؛ اتفاقی که معیشت هزاران خانواده کارگری را با مخاطره جدی مواجه کرده است.
اولویت بازسازی با نگاه به اشتغال
دوستعلی با اشاره به آسیبهای جدی بازار کار در شرایط جنگی، خاطرنشان کرد که در فرآیند بازسازی، نباید تنها به فکر نوسازی فیزیکی بود. او تصریح کرد: اولویت باید با پروژههایی باشد که مستقیماً به اشتغال بازگشته و مانع از ریزش بیشتر نیروی کار میشوند.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس معتقد است که سیاستگذاریهای فعلی باید به گونهای باشد که دامنه آسیب به بازار کار به حداقل برسد. از نگاه این نماینده، احیای فوری واحدهای تولیدی خسارتدیده نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت است تا از تبدیل شدن چالشهای اقتصادی به بحرانهای اجتماعی جلوگیری شود.
این گزارش بر این نکته تأکید دارد که هرگونه حرکت در مسیر بازسازی، زمانی موفقیتآمیز خواهد بود که کارگران تعدیل شده، بار دیگر امنیت شغلی خود را بازیافته و آثار پیروزی را در بهبود وضعیت معیشتی خود لمس کنند.
به گزارش تسنیم, پیروزی نهایی در این نبرد بزرگ، فراتر از عرصههای نظامی، در تپش دوباره رگهای تولید و بازگشت افتخارآمیز کارگران به سنگر اشتغال معنا مییابد. شکوه واقعی این ظفر زمانی تکمیل میشود که چرخهای صنعت با سرعتی مضاعف به گردش درآیند و هر کارگری که در تلاطمات جنگ از فضای تولید فاصله گرفته، با امنیت شغلیِ پایدار به خطوط تولید بازگردد.
امروز، معیشت و رفاه مردم نه تنها یک اولویت، بلکه «قطبنمای» تمامی تصمیمات کلان در دوران پساجنگ است. بازسازی در این فصل نوین، فراتر از نوسازی کالبدی و مرمت سازهها، پیوندی عمیق با «جهش اقتصادی» و پایداری سفره مردم دارد.
در حقیقت، استراتژیکترین پروژه روی میز دولت و مجلس، «ترمیم امید و تبلور اطمینان به فردا» در نگاه نیروی کار است؛ چرا که با بازگشت ثبات به زندگی کارگران، پایههای اقتدار اقتصادی ایران مستحکمتر از همیشه بنا خواهد شد و ثمره شیرین پیروزی در تمام لایههای زندگی جامعه جریان خواهد یافت.
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید