به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مهر، تیم فوتبال پرسپولیس بار دیگر در مسیری قدم گذاشته که پیشتر هزینههای سنگینی برایش به همراه داشته است. مدیریت جدید که قرار بود با اصلاح روند گذشته، باشگاه را از چرخه شکایتها و بدهیهای بینالمللی خارج کند، حالا نشانههایی از تکرار همان اشتباهات قدیمی را بروز میدهد.
تصمیم به برکناری وحید هاشمیان بدون دستیابی به توافق مالی، نحوه جدایی سرژ اوریه و ناتوانی در جلب رضایت چهرههای جداشده، زنگ خطر تشکیل پروندههای جدید حقوقی را برای سرخها به صدا درآورده است؛ پروندههایی که میتوانند دوباره پرسپولیس را درگیر پرداخت اصل قرارداد بههمراه جریمههای دیرکرد کنند.
با گذشت زمان نشانههای روشنی از تکرار اشتباهات مدیریتی در پرسپولیس دیده میشود که پیش از این نیز هزینههای سنگینی را به باشگاه تحمیل کرده بودند.
پیمان حدادی مدیرعامل فعلی پرسپولیس، حالا در آستانه باز شدن پروندههایی قرار گرفته که شباهت زیادی به پروژههای ناموفق دوران مدیریت پیشین دارد؛ پروژههایی که اینبار نام سرژ اوریه را هم به فهرست خود اضافه کردهاند.
ماجرا از تصمیم حدادی برای برکناری وحید هاشمیان از سرمربیگری پرسپولیس آغاز شد که اگرچه در حوزه فنی گرفته شد اما در بعد مدیریتی با یک ضعف جدی همراه بود. مدیرعامل پرسپولیس نتوانست با هاشمیان بر سر مبلغ فسخ قرارداد به توافق نهایی برسد و همین موضوع باعث شد او دنبال کل رقم قرارداد خود بهصورت کامل از باشگاه باشد بدون اینکه راهکاری برای کاهش هزینه یا توافق دوطرفه در نظر گرفته شود.
همچنین در پرونده جدایی سرژ اوریه نیز شرایطی مشابه رقم خورد. اوریه که بهعنوان خرید اول فصل وارد پروژه حدادی شده بود، در زمان جدایی بدون آنکه مدیرعامل باشگاه اقدامی مؤثر برای جلب رضایت او انجام دهد، از پرسپولیس جدا شد. اتفاقی که حالا میتواند بار دیگر باشگاه را با یک مطالبه مالی و حتی شکایت رسمی روبهرو کند.
رفتار مدیریتی حدادی در این پروندهها، شباهت قابل توجهی به سبک مدیریتی رضا درویش، مدیرعامل پیشین پرسپولیس دارد؛ سبکی که نتیجهاش انباشت شکایتها در فیفا و تشکیل پروندههای حقوقی متعدد علیه باشگاه بود. پروندههایی که در نهایت تنها به پرداخت اصل قرارداد ختم نمیشد و سرخها مجبور بودند مبالغ قابل توجهی را تحت عنوان جریمه دیرکرد و خسارت تأخیر نیز پرداخت کنند.
نکته قابل تأمل اینجاست که حدادی در شرایطی که این روزها مشغول انجام پرداختهای قابل توجه برای جذب بازیکنان جدید در نقلوانتقالات زمستانی است، در حوزه تعیین تکلیف جداشدهها و جلب رضایت آنها عملاً اقدامی مؤثر انجام نداده است. این تناقض مدیریتی، نگرانیها درباره آینده مالی باشگاه را افزایش داده و این پرسش را مطرح میکند که آیا پرسپولیس بار دیگر در مسیر تکرار پروندههای پرهزینه بینالمللی قرار گرفته است یا خیر.
پروژههایی که قرار بود با تصمیمات قاطع مدیریتی به سود پرسپولیس تمام شوند حالا یکی پس از دیگری نشانههای شکست را بروز میدهند که اگر مدیریت بهتری بر آنها اعمال نشود، ممکن است خیلی زود به بدهیهای جدید و پروندههای تازه در فیفا ختم شوند.
دیدگاهتان را بنویسید